EXHIBITION: “THE MEMORY BOX” by Burim Myftiu / Curated by Sh.M. / 01.09.2026 / 19:30 / Galeria e Fakultetit të Arteve /
Photo: © Burim Myftiu
EXHIBITION: “THE MEMORY BOX” by Burim Myftiu / Curated by Sh.M.
“The Memory Box” is a contemporary art project exploring collective memory, trauma, and the traces of war in Kosova, through photography, installation, video art, ready-made objects, and performance. The project emerged after the war, when the artist encountered the image of a broken mannequin. This ordinary, damaged, and silent object appeared to him as a witness to the horrors of war, evoking the human body, violence, loss, and wounds that time cannot erase. In the exhibition, broken and intact mannequins create a powerful contrast. The broken mannequins become metaphors for visible wounds and trauma, while the intact ones represent invisible trauma: memories, fear, pain, and psychological consequences that may remain hidden behind an outward appearance of calm. Through the interplay of image, object, video, and performance, “The Memory Box” creates a space where the past is not presented simply as history, but as an experience that continues to live in the present. The mannequin transforms from an ordinary object into a symbol of the body, absence, memory, and wounded identity. The title “The Memory Box” suggests a symbolic space in which the things that cannot be forgotten are preserved: images, traces, pain, and the experiences of a society. The box is not only a place where memory is stored, but also a metaphor for the human being, who carries within them stories that often cannot be expressed. The project raises a simple yet powerful question: Can trauma remain invisible even when everything appears untouched? In this sense, “The Memory Box” speaks not only of what has been broken, but also of what remains hidden within us, a memory that continues to live even when the wounds are no longer visible.
EKSPOZITA: “KUTIA E KUJTESËS” nga Burim Myftiu
“Kutia e Kujtesës” është një projekt i artit bashkëkohor që trajton kujtesën kolektive, traumën dhe gjurmët e luftës në Kosovë, përmes fotografisë, instalacionit, video-artit, objekteve ready-made dhe performancës. Ideja e projektit lindi pas luftës, kur artisti u përball me imazhin e një manekini të thyer. Ky objekt i zakonshëm, i dëmtuar dhe i heshtur, iu shfaq si një dëshmitar i tmerreve të luftës, duke evokuar trupin njerëzor, dhunën, humbjen dhe plagët që koha nuk arrin t’i zhdukë. Në ekspozitë, manekinet e thyera dhe ato të paprekura krijojnë një kontrast të fuqishëm. Manekinet e thyera bëhen metaforë e plagëve dhe traumave të dukshme, ndërsa ato të paprekura përfaqësojnë traumat e padukshme: kujtimet, frikën, dhimbjen dhe pasojat psikologjike që mund të fshihen pas një pamjeje të jashtme të qetë. Përmes ndërthurjes së imazhit, objektit, videos dhe performancës, “Kutia e Kujtesës” krijon një hapësirë ku e kaluara nuk paraqitet thjesht si histori, por si një përvojë që vazhdon të jetojë në të tashmen. Manekini shndërrohet nga një objekt i zakonshëm në simbol të trupit, mungesës, kujtesës dhe identitetit të plagosur. Titulli “Kutia e Kujtesës” nënkupton një hapësirë simbolike ku ruhen ato që nuk mund të harrohen: imazhet, gjurmët, dhimbjet dhe përvojat e një shoqërie. Kutia nuk është vetëm vendi ku kujtesa ruhet, por edhe një metaforë për vetë njeriun, i cili mban brenda vetes histori që shpesh nuk mund t’i shprehë. Projekti ngre një pyetje të thjeshtë, por të fuqishme: A mund të jetë e padukshme trauma, edhe kur gjithçka duket e paprekur? Në këtë kuptim, “Kutia e Kujtesës” nuk flet vetëm për atë që është thyer, por edhe për atë që ka mbetur e fshehur brenda nesh — për një kujtesë që vazhdon të jetojë, edhe atëherë kur plagët nuk shihen më.
Burim Myftiu is a visual artist, curator and university lecturer (AAB), whose multidisciplinary practice focuses on photography, contemporary art, memory, identity, and social history. He is a member of the Arts Council in New Haven, Connecticut, and has served as a visiting lecturer at the University of Findlay, Ohio. Myftiu is the founder and director of FOTOIST – International Photography Festival in Prishtina. He is also a co-founder and Assembly member of DOKUFEST – International Documentary and Short Film Festival in Prizren, where he served as Director until 2005. In 2003, he co-founded KAFK – Kosovo Association of Photographic Artists, and in 2006 founded KIPA – Kosova Images Photo Agency. He has also served as a regional liaison representative for FIAP – Fédération Internationale de l’Art Photographique in Luxembourg. In 2011, the European Commission appointed him Cultural Ambassador in Kosovo. As a curator, Myftiu has organized and curated numerous international photography exhibitions and biennials, including the Gjon Mili Photography Biennial, DOKUFOTO, Istanbul – Ara Güler, and Fokus Award, among others. His own photographic work has been exhibited and published internationally and is represented in galleries, collections, monographs, and exhibitions across Kosova, Europe, and the United States. He is represented by PABA Gallery in New York and New Haven. His long-term photographic projects include Trance, Remembrance, Symbiosis, Monophase, Missing, Chromo, Saints, and Strada. His major solo exhibitions include Kosova Mon Amour (1999, USA), Through My Eyes (2005, Kosovo), Broken Dreams (2009, Austria), Utopia në Kaos (2011, National Gallery of Kosova), Disappeared – A Visual Poem for Missing in Kosova (2011, Turkey), Sufi (2012, Greece), Trance (2018, University of Findlay, Ohio), Remembrance (2021, National Gallery of North Macedonia), Saints at GOCAT, Tirana. Myftiu has received numerous prestigious national and international awards for his artistic and cultural contributions. He lives and works between Prishtina, Tirana, and New York.
Burim Myftiu është artist vizual, kurator dhe pedagog universitar (AAB), praktika e të cilit përqendrohet në mënyrë multidisiplinare te fotografia, arti bashkëkohor, kujtesa, identiteti dhe historia sociale. Ai është anëtar i Këshillit të Arteve në New Haven, Connecticut, dhe ka shërbyer si ligjërues i ftuar në University of Findlay, Ohio. Myftiu është themelues dhe drejtor i FOTOIST – Festivalit Ndërkombëtar të Fotografisë në Prishtinë. Ai është gjithashtu bashkëthemelues dhe anëtar i Kuvendit të DOKUFEST – Festivalit Ndërkombëtar të Filmit Dokumentar dhe të Shkurtër në Prizren, ku ka shërbyer si drejtor deri në vitin 2005. Në vitin 2003, ai bashkëthemeloi KAFK – Asociacionin e Artistëve të Fotografisë të Kosovës, ndërsa në vitin 2006 themeloi KIPA – Kosova Images Photo Agency. Ka shërbyer gjithashtu si përfaqësues rajonal ndërlidhës i FIAP – Fédération Internationale de l’Art Photographique në Luksemburg. Në vitin 2011, Komisioni Evropian e emëroi Ambasador të Kulturës në Kosovë. Si kurator, Myftiu ka organizuar dhe kuruar ekspozita dhe bienale të shumta ndërkombëtare të fotografisë, ndër të cilat Bienalen e Fotografisë “Gjon Mili”, DOKUFOTO, Istanbul – Ara Güler dhe Fokus Award, ndër të tjera. Veprat e tij fotografike janë ekspozuar dhe botuar ndërkombëtarisht dhe janë të pranishme në galeri, koleksione, monografi dhe ekspozita në Kosovë, Evropë dhe Shtetet e Bashkuara. Ai përfaqësohet nga PABA Gallery në New York dhe New Haven. Projektet e tij afatgjata fotografike përfshijnë Trance, Remembrance, Symbiosis, Monophase, Missing, Chromo, Saints dhe Strada. Ndër ekspozitat e tij kryesore individuale janë Kosova Mon Amour (1999, SHBA), Through My Eyes(2005, Kosovë), Broken Dreams (2009, Austri), Utopia në Kaos (2011, Galeria Kombëtare e Kosovës), Disappeared – A Visual Poem for Missing in Kosova (2011, Turqi), Sufi (2012, Greqi), Trance (2018, University of Findlay, Ohio), Remembrance (2021, Galeria Kombëtare e Maqedonisë së Veriut) dhe Saints në GOCAT, Tiranë. Myftiu është nderuar me çmime të shumta prestigjioze kombëtare dhe ndërkombëtare për kontributin e tij artistik dhe kulturor. Ai jeton dhe punon ndërmjet Prishtinës, Tiranës dhe New York-ut.
EXHIBITION: “MY EXODUS - Eternal Howling Images” by Afrim Hajrullahu / Curated by David Gothard CBE / 09.10.2026 / 18:00 / Sheshi para Grandit /
Photo: © Afrim Hajrullahu
EXHIBITION: “MY EXODUS – Eternal Howling Images” by Afrim Hajrullahu / Curated by David Gothard CBE
Before the recent renaissance of the `Kosovan visual art scene’, Afrim Hajrullahu produced the shaft of light that penetrated the darkness of communication that clung to the dark days of the Prishtina/Yugoslav wars. I first experienced his work in Paris on the front pages of “LIberation”. True to the policy of that great and serious pictorial newspaper the artist structured the darkest of news . Afrim’s witness to the deportation of Kosovans both screamed the event and gave beauty to the showing of man’s inhumanity to man. The French and some of us further afield (myself in London) recognised that juxtaposition. There was the vivid recognition of the deportation in twentieth century history yet somehow the gracious beauty of humanity to grip our souls. It was a rare moment of the coincidence of art in the worst of news. It was a scream yet a signal of what became the Return (with a capital “R”) of the Kosovan family to their homeland, more speedily than could have been predicted. Yet, not to be articulated as a human event, on this rare occasion, it was recorded by a major artist. The artist was youthful yet raw. His nation was his family and this was the nature of the photographed event: The thousands never became abstract of propaganda. They were recorded family upon family. In English art, I can only compare it to the drawings of Henry Moore during the Second World War. He descended at dead of night to record the fatherless families wrapped in each others’ arms, trying to sleep on the platforms of the stations of the London underground trains as the German air force blitzed the city. Those images are eternal, ever hanging in the Tate Gallery of British Art down from William Blake and Turner. Hajrullahu’s work has the same quality of universal eternity. Humanity gleams and I am breathless with delight at the work.
David Gothard CBE
Commander of the Order of the British Empire
IMAZHET E PËRJETSHME ULËRITËSE
Para rilindjes së fundit të ‘skenës së artit pamor kosovar’, Afrim Hajrullahu prodhoi boshtin e dritës që depërtoi në errësirën e komunikimit që ishte e lidhur me ditët e errëta të luftërave të Prishtinës/Jugosllavisë. Për herë të parë e hasa veprën e tij në faqet e ,,Liberation”. Në përputhje me politikën e asaj gazete të madhe dhe serioze piktoreske, artisti strukturoi lajmet më të errëta. Dëshmia e Afrimit për deportimin e kosovarëve ishte ngjarje ulëritëse dhe njëherit i dha bukuri shfaqjes të çnjerëzores së njeriut ndaj njeriut. Francezët dhe disa prej nesh më larg (unë nga Londra) e dalluan atë pranëvënie. Kishte njohje të gjallë të dëbimit në historinë e shekullit njëzet, por megjithatë bukuria e hirshme e njerëzimit ka mbërthyer shpirtrat tanë. Ishte një moment i rrallë i koincidencës së artit në lajmet më të këqija. Ishte një ulërimë, ama megjithatë ishte sinjal i asaj që u bë Kthimi (me shkronjën K të madhe) i familjes kosovare në atdheun e tyre, më shpejt se sa mund të ishte parashikuar. Megjithatë, për të mos u artikuluar si një ngjarje njerëzore, ajo u regjistrua nga një artist i madh. Artisti ishte i ri, por i parrahur. Kombi i tij ishte familja e tij dhe kjo ishte natyra e ngjarjes së fotografuar: mijëra nuk u bënë kurrë abstrakte të propagandës. Ata u regjistruan familje pas familjes. Në artin anglez, unë mund ta krahasoj atë me vizatimet e Henry Moore-it gjatë Luftës së Dytë Botërore. Ai dilte në mes të natës për të regjistruar jetimët të mbështjellë në krahët e njëri-tjetrit, që përpiqeshin të flinin në platformat e stacioneve të trenave të metrosë së Londrës, derisa forcat ajrore gjermane bombardonin qytetin. Këto imazhe janë të përjetshme, gjithmonë do të jenë të varura në Galerinë Tate të Artit Britanik pranë veprave të William Blake-ut dhe Turner-it. Vepra e Hajrullahut ka të njëjtën cilësi të përjetësisë universale. Njerëzimi shkëlqen dhe unë mbetem pa frymë nga kënaqësia që më ofrojnë këto vepra.
David Gothard CBE (Komandant i Urdhërit të Perandorisë)
Afrim Hajrullahu, i lindur në Prishtinë në vitin 1970, është fotograf dhe artist vizual nga Kosova. Ai ka diplomuar në Akademinë e Arteve, në degën e Pikturës. Që nga viti 1989, ka punuar profesionalisht si fotograf për gazeta dhe revista të rëndësishme në Kosovë, ndërsa fotografitë e tij janë publikuar edhe në media ndërkombëtare, përfshirë Paris Match, Libération, El País, The New Yorker, Photo District News dhe La Repubblica. Që nga viti 1992, Hajrullahu punon si fotograf në Institutin për Mbrojtjen e Monumenteve të Kulturës në Kosovë. Në vitin 1999 u bë anëtar i agjencisë ndërkombëtare të fotografisë Contact Press Images. Veprat e tij janë prezantuar në ekspozita të shumta individuale dhe kolektive në Kosovë dhe jashtë saj, përfshirë Francën, Kroacinë, Spanjën dhe Kosovën. Ai gjithashtu ka realizuar dokumentarë për ARTE France, Channel 4 UK dhe TV Net Greece. Hajrullahu është vlerësuar me disa çmime prestigjioze, ndër të cilat Çmimi i Dytë në kategorinë “Spot News – Single” në World Press Photo 2000, për fotografinë “Serb Police Rounds Up Albanians”, të publikuar nga U.S. News & World Report. Ai gjithashtu është nderuar me Përmendje Nderi nga Overseas Press Club of America, në kategorinë e Robert Capa Gold Medal Award, për reportazhin fotografik “Heartbreak in the Balkans”, realizuar për Contact Press Images dhe U.S. News & World Report.
EXHIBITION: “IN THE EYES OF THE OTHER” by Korab Basha / Curated by Elton Koritari -
Scientific Reference: Carmela Rosiello, PhD
/ 09.10.2026 / 18:00 / Grand Squere - Sheshi para Grandit /
Photo: © Korab Basha
EXHIBITION: “IN THE EYES OF THE OTHER” by Korab Basha / Curated by Elton Koritari
Scientific Reference: Carmela Rosiello, PhD
The exhibition by photographer Korab Basha addresses an exceptionally sensitive subject of profound historical and social significance: sexual violence during the Kosovo War and the memory of its victims. Through a deeply artistic approach, the project seeks to create an experience that enables the public to understand, reflect upon, and honor the survivors. The project is the result of a long process of reflection, dialogue, and engagement, built upon care and respect for the survivors. The exhibition broadens the narrative by also including men who experienced sexual violence, including victims who were minors at the time of the events, creating a visual and emotional dialogue between different experiences. Through this approach, Korab Basha seeks to draw attention not only to the trauma and consequences of violence, but also to memory, dignity, and the need for testimony. The exhibition creates a powerful multisensory experience that invites visitors to confront this painful chapter of Kosovo’s history through a sensitive and deeply human artistic language.
EKSPOZITA: “NË SYTË E TJETRIT” – Korab Basha / Kurator: Elton Koritari Referenca shkencore: Carmela Rosiello, PhD
Ekspozita e fotografit Korab Basha trajton një temë jashtëzakonisht të ndjeshme dhe me rëndësi të madhe historike e shoqërore: dhunën seksuale gjatë luftës në Kosovë dhe kujtesën e viktimave. Përmes një qasjeje thellësisht artistike, projekti synon të krijojë një përvojë që e ndihmon publikun të kuptojë, të reflektojë dhe të nderojë të mbijetuarit. Projekti është rezultat i një procesi të gjatë reflektimi, dialogu dhe përfshirjeje, i ndërtuar mbi kujdesin dhe respektin ndaj të mbijetuarve. Ekspozita zgjeron rrëfimin duke përfshirë edhe burrat e dhunuar, përfshirë viktima që kanë qenë të mitur në kohën e ngjarjeve, duke krijuar një ndërveprim vizual dhe emocional mes përvojave të ndryshme. Nëpërmjet kësaj qasjeje, Korab Basha synon të sjellë në vëmendje jo vetëm traumën dhe pasojat e dhunës, por edhe kujtesën, dinjitetin dhe nevojën për dëshmi. Ekspozita ndërton një përvojë të fuqishme multisensoriale, e cila fton vizitorin të përballet me këtë kapitull të dhimbshëm të historisë së Kosovës përmes një gjuhe artistike të ndjeshme dhe njerëzore.
Basha ka një karrierë të pasur në gazetari dhe në produksionin mediatik. Gjatë këtyre viteve, ai është përballur me sfida të ndryshme dhe ka zhvilluar një pasion të thellë për dokumentimin dhe publikimin e ngjarjeve të rëndësishme, me synimin që t’i përcjellë historitë në mënyrë të qartë dhe domethënëse tek audienca e tij. Për tre vjet, Korab Basha ka punuar si fotoreporter në gazetën “Lajm”, duke qenë shpesh në faqet e para të gazetës dhe duke mbuluar kërkesat e gazetarëve në fushat e politikës, ekonomisë, sportit dhe kulturës. Kjo periudhë i dha atij një perspektivë të gjerë mbi gazetarinë. Më pas, ai ka shërbyer si redaktor fotografie në revistën “Albanica”, e cila fokusohej në trashëgiminë e Kosovës. Kjo përvojë forcoi aftësitë e tij editoriale dhe krijuese në fushën e arteve vizuale. Më pas, Korab punoi për katër vjet në Balkan Investigative Reporting Network (BIRN), fillimisht si koordinator i sektorit të Policisë. Ai mbuloi ngjarje të ndryshme, përfshirë aksionet policore, si dhe realizoi dhe montoi materiale video për programin “Drejtësia në Kosovë” në Radio Televizionin e Kosovës (RTK). Më pas, ai punoi për një vit në Digitalb si regjisor, producent dhe drejtor fotografie në dokumentarin “Trashëgimia e Kosovës”, përvojë e cila thelloi më tej njohuritë dhe kuptimin e tij për kulturën e vendit. Gjithashtu, ai ka punuar për një vit si videograf në gazetën “Zëri”, ku ishte përgjegjës për xhirimin dhe montazhin e materialeve informative. Prej shtatë vitesh punon në portalin “Telegrafi” si menaxher i produksionit video. Për më tepër, Korab Basha ka realizuar 30 dokumentarë për RTK-në. Këto përvoja të larmishme kanë kontribuar ndjeshëm në zhvillimin dhe suksesin e tij profesional në fushën e medias, duke e përgatitur për të vazhduar krijimin e përmbajtjeve cilësore, të fuqishme dhe frymëzuese për publikun e tij.
Exhibition: "CHRONOLOGY OF FREEDOM" by Ridvan Slivova / Supported by IKKL / 09.10.2026 / 18:00 / Grand 3rd Floor
Photo: © Ridvan Slivova
EXHIBITION: “Chronology of Freedom” by Ridvan Slivova
- This exhibition is organized in cooperation with IKKL – Institute of Crimes Committed During the War in Kosova
The exhibition “Chronology of Freedom” by photographer Ridvan Slivova presents a powerful visual testimony to some of the most significant events of the Kosova War (1998–1999), with a particular focus on Pristina and its surrounding area. In this exhibition, photojournalist Ridvan Slivova presents photographs that document pivotal moments of the conflict. The exhibition depicts the forced displacement of civilians from their homes, their difficult journey and harsh conditions for survival, the crimes committed by Serbian forces, and the painful process of identifying those killed in the Gollak Massacre. The exhibition serves as a space for reflection and remembrance, paying profound tribute to the civilians killed in the Gollak Massacre, the martyrs of Pristina, and all victims of the war, whose memory remains an inseparable part of our shared history. Through the power of photography, the exhibition invites us not to forget. It makes history tangible and reminds us that truth is the foundation upon which historical memory is preserved and protected.
Ekspozita “Kronologjia e Lirisë” e fotoreporterit Ridvan Slivova sjell një dëshmi të fuqishme vizuale të disa prej ngjarjeve më të rëndësishme të Luftës së Kosovës (1998–1999), me fokus në Prishtinë dhe rrethinën e saj. Në këtë ekspozitë, fototografi Ridvan Slivova prezanton fotografi që dokumentojnë momente kyçe të konfliktit. Ekspozita pasqyron dëbimin e qytetarëve nga shtëpitë e tyre, rrugëtimin e vështirë dhe kushtet e rënda për mbijetesë, krimet e kryera nga forcat serbe, si dhe procesin e dhimbshëm të identifikimit të personave të vrarë në Masakrën e Gollakut. Ekspozita shërben si një hapësirë reflektimi dhe përkujtimi, duke nderuar me respekt të thellë civilët e vrarë në Masakrën e Gollakut, dëshmorët e Prishtinës dhe të gjitha viktimat e luftës, të cilët mbeten pjesë e pandashme e historisë sonë. Rëndësia e kësaj ekspozite qëndron në faktin se, përmes fotografisë, ajo na fton të mos harrojmë, e bën historinë të prekshme dhe na kujton se e vërteta është themeli mbi të cilin ruhet dhe mbrohet kujtesa historike.
RIDVAN SLIVOVA
Ridvan Slivova is one of Kosova’s most important photojournalists and one of the most significant visual witnesses to the country’s modern history. Through his lens, he documented some of the defining moments of resistance, repression, and war in Kosova, creating a photographic archive of exceptional historical, documentary, and human value. He began his professional career at the age of 27 as a photographer for the newspaper Rilindja, where photography became the medium through which he recorded the realities of a turbulent political and social era. Between 1990 and 1999, because of his work as a photojournalist and his documentation of events on the ground, he was arrested approximately twenty times by Serbian forces, facing the risks and pressures that accompanied his profession. Slivova is particularly renowned for his documentation of the Kosova War, producing hundreds of photographs that bear witness to the suffering of civilians, the consequences of the conflict, and the crimes committed against Kosova Albanians. His images from the Gollak region and other war-affected areas have become part of Kosovo’s collective memory and remain irreplaceable visual testimonies of that period. In addition to documenting the war, he captured key moments of Kosova’s peaceful resistance movement, including the historic Women’s Protest with White Sheets in March 1998, as well as numerous other events that marked Kosova’s path toward freedom. His photographs have been exhibited both in Kosova and internationally, serving not only as works of visual significance but also as historical documents that preserve the memory of a people. His work has been recognized by institutions, researchers, and cultural organizations for its invaluable contribution to the documentation of Kosova’s contemporary history. Today, Ridvan Slivova is regarded as one of the leading figures of Kosovar photojournalism. His legacy endures through photographs that document not only the events of war, but also the resilience, dignity, and strength of the human spirit in extraordinary time.
In the work of Ridvan Slivova, photography becomes testimony, memory, and an act of resistance. For more than three decades, he has used the camera not merely as a tool of documentation, but as an instrument for preserving truth against oblivion and bearing witness to history as it unfolded. Often positioned on the front lines of events, Slivova documented life under repression, civic resistance, and the tragedy of war in Kosova. His photographs are not simply records of facts; they are visual narratives of courage, loss, survival, and human dignity. Within them, the individual becomes a symbol of collective experience, while the captured moment acquires the permanence of historical memory. His work is distinguished by an extraordinary proximity to his subjects and a profound human sensitivity. Whether photographing peaceful demonstrations, tense urban environments, or landscapes devastated by conflict, Slivova creates images that transcend their informative function and enter the realm of historical consciousness. Today, Ridvan Slivova’s photographs form an essential part of Kosova’s visual memory. They constitute a valuable archive of human experience in times of conflict and stand as powerful evidence of photography’s capacity to document, reflect, and preserve collective memory. In an era when images are produced and forgotten at unprecedented speed, Slivova’s work reminds us that photography can be an act of historical responsibility. Through his lens, the history of Kosova has not only been documented, it has been preserved for future generations.
Exhibition: "BROKEN TIME" by Osman Demiri - Curated by Vlora Demiri
/ 09.10.2026 / 18:00 / Grand 3rd Floor /
Photo: © Osman Demiri
EXHIBITION: “BROKEN TIME” by Osman Demiri – Curated by Vlora Demiri
“Broken Time” is a photographic reflection on time, not as a continuous line, but as a fragmented, unstable experience that is constantly in motion. In this series, Osman Demiri approaches photography as a space in which the moment loses its fixed character and becomes a multifaceted visual experience. Through geometric forms, light, shadow, and distorted reflections, reality loses its familiar clarity. Surfaces no longer simply reflect what lies before them; instead, they fragment, multiply, and transform it. Fragments of reality are displaced from their original context and create new visual rhythms, as if time had lost its order and different moments existed simultaneously within the same image. In this way, photography functions not merely as a record of a past moment, but as an intervention in the very perception of time. The moment is photographed, divided, repeated, and reorganized, challenging the boundary between what we see and how we experience it. It is precisely within this tension between the moment and continuity, reality and reflection, fragment and whole, that “Broken Time” is constructed. Text by Vlora Demiri
EKSPOZITA: “KOHA E THYER” nga Osman Demiri – Kuruar nga Vlora Demiri
“Koha e thyer” është një reflektim fotografik mbi kohën, jo si një vijë e vazhdueshme, por si një përvojë e fragmentuar, e paqëndrueshme dhe vazhdimisht në lëvizje. Në këtë cikël, Osman Demiri e trajton fotografinë si një hapësirë ku çasti humbet karakterin e tij të pandryshueshëm dhe shndërrohet në një përvojë të shumëfishtë vizuale. Përmes formave gjeometrike, dritës, hijes dhe pasqyrimeve të deformuara, realiteti humbet qartësinë e tij të zakonshme. Sipërfaqet nuk reflektojnë më thjesht atë që gjendet përpara tyre, por ato e copëzojnë, e shumëfishojnë dhe e transformojnë. Fragmente të realitetit zhvendosen nga konteksti i tyre dhe krijojnë ritme të reja vizuale, sikur koha të kishte humbur rendin e vet dhe çaste të ndryshme të ekzistonin njëkohësisht brenda të njëjtit imazh. Në këtë mënyrë, fotografia nuk funksionon vetëm si dëshmi e një momenti të kaluar, por ajo bëhet një ndërhyrje në vetë perceptimin e kohës. Çasti fotografohet, ndahet, përsëritet dhe riorganizohet, duke vënë në dyshim kufirin ndërmjet asaj që shohim dhe mënyrës se si e përjetojmë atë. Pikërisht në këtë tension ndërmjet çastit dhe vazhdimësisë, reales dhe reflektimit, fragmentit dhe tërësisë, ndërtohet Koha e Thyer.
OSMAN DEMIRI
Osman Demiri is a visual artist, photographer, and art curator, holding a Master’s degree in Visual Arts. He teaches photography at the University of Tetova and has worked extensively in film, serving as Director of Photography for feature films such as Marathona, Veprimet, Ditar, and the documentaries My Village and A Sip for Freedom. He is also the director of the short films Heroes and The Road. Demiri is the president of the Draudacum Association of Visual Artists in North Macedonia and the founder of KULT Art Gallery. He has served as a jury member and curator in numerous photography competitions and exhibitions across North Macedonia, Albania, Kosovo, Serbia, Turkey, and Bulgaria. As the author of numerous exhibitions and artistic projects, Demiri’s work reflects a deep commitment to documenting memory, identity, and the human condition through visual storytelling. He currently lives and works in North Macedonia.
Osman Demiri është artist vizual, fotograf dhe kurator arti, me gradë Master në Artet Vizuale. Ai ligjëron fotografinë në Universitetin e Tetovës dhe ka punuar gjerësisht në fushën e filmit, duke shërbyer si drejtor fotografie në filmat artistikë Marathona, Veprimet dhe Ditar, si dhe në dokumentarët My Village dhe A Sip for Freedom. Gjithashtu, ai është regjisor i filmave të shkurtër Heroes dhe The Road. Demiri është kryetar i Shoqatës së Artistëve Vizualë Draudacum në Maqedoninë e Veriut dhe themelues i Galerisë së Artit KULT. Ai ka shërbyer si anëtar jurie dhe kurator në konkurse dhe ekspozita të shumta të fotografisë në Maqedoninë e Veriut, Shqipëri, Kosovë, Serbi, Turqi dhe Bullgari. Si autor i ekspozitave dhe projekteve të shumta artistike, puna e Demirit pasqyron një përkushtim të thellë ndaj dokumentimit të kujtesës, identitetit dhe gjendjes njerëzore përmes rrëfimit vizual. Aktualisht jeton dhe punon në Maqedoninë e Veriut.
Exhibition: "MONUMENT" by Albes Fusha
/ 09.10.2026 / 18:00 / Grand 3rd Floor /
Photo: © Albes Fusha
EXHIBITION: “MONUMENT” by Albes Fusha
In the photographic project “Monument”, Albes Fusha returns to one of the most charged symbols of Albanian collective memory: the lapidar (monument). Once erected as a monument to sacrifice, resistance, and collective ideals, the lapidar appears in this series not merely as a physical object, but as a metaphor for the transformation of society’s relationship with history, memory, and the system of values that has shaped it. Through a restrained, minimalist, yet provocative visual language, Fusha documents the presence of these monuments within the contemporary Albanian landscape. Positioned among new constructions, advertisements, urban infrastructure, and neglected spaces, the lapidars emerge as silent witnesses to an era that seems to have lost its former power of orientation. They remain physically present, yet their meaning appears displaced, diminished, or transformed. The exhibition’s concept plays on the historic proclamation “The King is dead, long live the King,” suggesting a transition from heroism as a collective value to “heroization” as an ongoing process of producing, consuming, and replacing public figures, myths, and narratives. In this sense, the project addresses not only the past, but also the ways in which contemporary society constructs, uses, and forgets its symbols. Without adopting a political or ideological position, the exhibition invites viewers to reflect on the mechanisms of memory and forgetting, the fate of monuments, and the transformation of values within a rapidly changing reality. The photographs do not provide answers; rather, they create spaces for questioning, where past and present coexist in a state of continuous tension. As an integral part of the project, the exhibition is accompanied by a dedicated publication that expands the dialogue initiated within the gallery space. Through photographs and reflective texts, the publication extends the experience of the work beyond the exhibition itself, transforming it into an open archive of discussion on memory, identity, and the role of values in contemporary Albanian society. Continuing his artistic practice, which combines documentary observation with conceptual reflection, Albes Fusha proposes a new reading of the monument as a cultural object: not as a relic of the past, but as a mirror reflecting how a society sees itself through time.
EKSPOZITA: “LAPIDARI”
nga Albes Fusha
Në projektin fotografik “Lapidari”, Albes Fusha rikthehet te një nga simbolet më të ngarkuara të kujtesës kolektive shqiptare: lapidari. Dikur i ngritur si monument i sakrificës, i qëndresës dhe i idealit kolektiv, lapidari shfaqet në këtë seri jo vetëm si objekt fizik, por si metaforë e transformimit të marrëdhënies së shoqërisë me historinë, kujtesën dhe sistemin e vlerave që e ka formësuar. Përmes një gjuhe vizuale të përmbajtur, minimaliste dhe njëkohësisht provokuese, Fusha dokumenton praninë e këtyre monumenteve në peizazhin bashkëkohor shqiptar. Të vendosur mes ndërtimeve të reja, reklamave, infrastrukturës urbane apo hapësirave të lëna pas dore, lapidarët shfaqen si dëshmitarë të heshtur të një kohe që duket se ka humbur funksionin e saj orientues. Ato mbeten të pranishme fizikisht, por kuptimi i tyre duket se është zhvendosur, zbehur ose transformuar. Koncepti i ekspozitës luan me formulën historike “Mbreti vdiq, rroftë mbreti”, duke sugjeruar një tranzicion nga heroizmi si vlerë kolektive drejt “heroizimit” si proces i vazhdueshëm prodhimi, konsumimi dhe zëvendësimi të figurave, miteve dhe narrativave publike. Në këtë kuptim, projekti nuk trajton vetëm të kaluarën, por edhe mënyrën sesi shoqëria bashkëkohore ndërton, përdor dhe harron simbolet e saj. Pa marrë një pozicion politik apo ideologjik, ekspozita fton publikun të reflektojë mbi mekanizmat e kujtesës dhe harresës, mbi fatin e monumenteve dhe mbi transformimin e vlerave në një realitet që ndryshon me ritme të shpejta. Fotografitë nuk ofrojnë përgjigje; ato krijojnë hapësira pyetjesh, ku e shkuara dhe e tashmja bashkëjetojnë në tension të vazhdueshëm. Si pjesë integrale e projektit, ekspozita shoqërohet edhe me një botim të dedikuar, i cili zgjeron dialogun e nisur në hapësirën ekspozuese. Përmes fotografive dhe teksteve reflektuese, publikimi e shtrin përvojën e veprës përtej galerisë, duke e kthyer atë në një arkiv të hapur diskutimi mbi kujtesën, identitetin dhe rolin e vlerave në shoqërinë shqiptare të sotme. Në vazhdën e praktikës së tij artistike, e cila ndërthur dokumentimin me reflektimin konceptual, Albesi propozon një lexim të ri të monumentit si objekt kulturor: jo si një relike e së kaluarës, por si një pasqyrë e mënyrës sesi një shoqëri e sheh veten në kohë.
ALBES FUSHA
Associate Professor Albes Fusha (b. 1968, Tirana, Albania) is a photographer, visual artist, painter, curator, and educator, widely recognized as one of the leading figures of contemporary Albanian art. He graduated from the Academy of Fine Arts in Tirana in 1994 and is the founder and head of the Photography Study Program at the University of Arts in Tirana, where he has played a pivotal role in educating new generations of artists and advancing photographic education in Albania. Fusha’s artistic practice spans photography, painting, and installation, distinguished by an elegant, minimalist, and emotionally refined visual language. Best known for his long-term documentary projects, his work explores themes of spiritual rituals, identity, collective memory, presence, and trace. Drawing from elements of everyday reality, he transforms ordinary experiences into spaces of contemplation and conceptual inquiry. In painting, he pursues an ongoing exploration of emotion and space, while in photography composition and idea become inseparable components of his artistic vocabulary. For more than two decades, Fusha has exhibited extensively in Albania and internationally, participating in exhibitions and cultural events across Italy, Austria, Poland, Greece, Canada, and the United States. His notable exhibitions include Orvieto Fotografia (Italy), the Venice Architecture Biennale (Italy, 2018), Myro Gallery in Thessaloniki (Greece), Kultur Kontakt and Art Point in Vienna (Austria), as well as exhibitions in Ottawa, Bydgoszcz, North Carolina, Prishtina, Gostivar, and numerous cities throughout the region. His artistic achievements have been recognized with several awards, including the Photographer of the Year Prize awarded by KULT (2005) and two Marubi Photography Awards (1998 and 2001). As a curator, jury member, and collaborator with international photography platforms such as FIOF (Italy), Fokus Award (Albania), and IPFA (Spain), he has made a significant contribution to the development and promotion of contemporary photography in Albania and the wider region. Through a body of work that combines poetic sensitivity with conceptual rigor, Albes Fusha continues to be one of the most influential voices in contemporary Albanian visual culture. Ja një version i unifikuar, i redaktuar dhe i pasuruar, i përshtatshëm për katalogë ekspozitash, muze, festivale dhe publikime kuratoriale:
Prof. Asoc. Albes Fusha (Tiranë, 1968) është fotograf, artist vizual, piktor, kurator dhe pedagog, një nga figurat më të rëndësishme të artit bashkëkohor shqiptar. I diplomuar në Akademinë e Arteve të Bukura në Tiranë në vitin 1994, ai është themelues dhe drejtues i Programit të Studimit të Fotografisë në Universitetin e Arteve në Tiranë, ku prej vitesh luan një rol kyç në formimin e brezave të rinj të artistëve dhe në zhvillimin e edukimit fotografik në Shqipëri. Veprimtaria e tij artistike shtrihet ndërmjet fotografisë, pikturës dhe instalacionit, duke u karakterizuar nga një gjuhë vizuale elegante, minimaliste dhe emocionalisht e përmbajtur. I njohur veçanërisht për projektet e tij afatgjata dokumentare, Fusha trajton tema që lidhen me ritualet shpirtërore, identitetin, kujtesën kolektive, praninë dhe gjurmën, duke e transformuar realitetin e përditshëm në një hapësirë reflektimi dhe kërkimi konceptual. Në pikturë ai zhvillon një dialog të vazhdueshëm me emocionin dhe hapësirën, ndërsa në fotografi kompozimi dhe ideja bëhen elemente të pandashme të gjuhës së tij artistike. Prej më shumë se dy dekadash, ai ka ekspozuar gjerësisht në Shqipëri dhe ndërkombëtarisht, duke marrë pjesë në ekspozita dhe ngjarje të rëndësishme në Itali, Austri, Poloni, Greqi, Kanada dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Ndër ekspozitat më të rëndësishme përmenden Orvieto Fotografia (Itali), Bienalja e Arkitekturës në Venecia (2018), Galeria Myro në Selanik, Kultur Kontakt dhe Art Point në Vjenë, si dhe ekspozita në Ottawa, Bydgoszcz, North Carolina, Prishtinë, Gostivar dhe qytete të tjera të rajonit. Për veprimtarinë e tij artistike është vlerësuar me çmimin “Fotografi i Vitit” nga KULT (2005), si dhe me dy çmime “Marubi” (1998 dhe 2001). Si kurator, anëtar jurish dhe bashkëpunëtor i platformave ndërkombëtare si FIOF (Itali), Fokus Award (Shqipëri) dhe IPFA (Spanjë), ai ka dhënë një kontribut të rëndësishëm në zhvillimin dhe promovimin e fotografisë bashkëkohore në Shqipëri dhe në rajon. Përmes një krijimtarie që ndërthur ndjeshmërinë poetike me kërkimin konceptual, Albes Fusha vazhdon të mbetet një nga zërat më të spikatur të artit bashkëkohor shqiptar. Kjo formë ka ton më institucional dhe kuratorial, e përshtatshme për ekspozita retrospektive, katalogë muzealë dhe biografi artistësh me profil ndërkombëtar.
Exhibition: "THE LIGHT OF SILENCE" by Blerta Syla Surroi
Curated by Elton Korritari
/ 16.10.2025 / 18:00 / Galeria Qahili /
Photo: © Blerta Syla Surroi
EXHIBITION: “The Light of Silence” by Blerta Syla Surroi – Curated by Elton Koritari
The exhibition “The Light of Silence” by artist Blerta Syla Surroi constructs an intimate and poetic space between personal memory, art, and the quietness of everyday life. Through contemporary imagery, the artist creates a sensitive dialogue between her close ones, terracotta sculptures, and fragments of life that usually remain unnoticed. Light in Blerta’s images is not merely a visual element, but an emotional language that reveals inner silence and the traces of time, where photography becomes a meditative space in which intimacy transforms into a universal experience. At the center of the concept lies the idea of symbiotic transformation — clay that takes shape and begins to speak, acrobatic human figures, and ordinary objects that acquire a conceptual symbolic dimension. The artist approaches photography as a process similar to ceramics: slow, tactile, and constructed through a sensitivity to light and time. Her images create a calm contemporary aesthetic where the boundaries between the documentary and the poetic dissolve, while everyday life is presented as a silent ritual of existence. This exhibition is a reflection on human presence in a world overwhelmed by noise and constant dynamics. Through minimal compositions, subtle tonalities, and an introspective atmosphere, the exhibition invites the viewer to pause before the fragility of small moments and to rediscover the silent beauty of life. In the context of contemporary visual art, this approach creates an authentic narrative in which photography functions simultaneously as memory and visual poetry. Elton Koritari
“Drita e Heshtjes”
Ekspozita “Drita e Heshtjes” nga artistja Blerta Syla Surroi ndërton një hapësirë intime dhe poetike ndërmjet kujtesës personale, artit dhe përditshmërisë së heshtur. Përmes imazheve bashkëkohore, autorja krijon një dialog të ndjeshëm mes njerëzve të saj të afërt, terakotave dhe fragmenteve të jetës që zakonisht mbeten jashtë vëmendjes. Drita në imazhet e Blertës nuk është vetëm si element vizual, por si gjuhë emocionale që zbulon heshtjen e brendshme dhe gjurmët e kohës ku fotografia bëhet një hapësirë meditimi ku intimiteti shndërrohet në përvojë universale. Në qendër të konceptit qëndron ideja e transformimit simbiotik, balta që merr formë dhe flet, figurat njerëzore akrobatike dhe objektet e zakonshme që fitojnë dimension simbolik konceptual. Autorja i qaset fotografisë si një proces i ngjashëm me qeramikën: i ngadalshëm, i prekshëm dhe i ndërtuar përmes ndjeshmërisë ndaj dritës dhe kohës. Imazhet e saja krijojnë një estetikë të qetë bashkëkohore ku kufijtë mes dokumentares dhe poetikes treten, ndërsa jeta e përditshme paraqitet si një ritual i heshtur ekzistence. Kjo ekspozitë është një reflektim mbi praninë njerëzore në një botë të mbingarkuar nga zhurma dhe dinamika. Përmes kompozimeve minimale, tonaliteteve të ndjeshme dhe atmosferës introspektive, ekspozita fton shikuesin të ndalet përballë fragjilitetit të çasteve të vogla dhe të rikthejë vëmendjen tek bukuria e heshtur e jetës. Në kontekstin e artit bashkëkohor vizual, kjo qasje krijon një narrativë autentike ku fotografia funksionon si memorie dhe poezi vizuale njëkohësisht. Elton Koritari
BLERTA SYLA SURROI
The artistic practice of Blerta Syla Surroi unfolds at the intersection of multiple disciplines, where painting, ceramics, photography, drawing, and performance converge into a singular visual language. Trained in both Fine Arts and Acting, and later specializing in Painting, Surroi belongs to a generation of Kosovar artists whose work has developed alongside the profound social and cultural transformations of the region. Her multidisciplinary background has enabled her to cultivate a distinctive artistic voice, one that moves fluidly between materiality, narrative, memory, and human presence. Throughout her career, Blerta has explored the expressive potential of diverse media, yet a common thread runs through her work: an enduring interest in the emotional and psychological dimensions of human experience. Whether manifested through the tactile qualities of ceramic forms, the gestural language of painting, or the contemplative gaze of photography, her works investigate themes of intimacy, identity, vulnerability, memory, and resilience. Ceramics occupies a particularly significant place within her oeuvre. Influenced by the teachings of Croatian ceramic master Hannibal Salvaro, she approaches clay not merely as a material but as a living medium capable of preserving traces of touch, time, and transformation. Her ceramic works balance fragility and strength, intimacy and monumentality, embodying a dialogue between the permanence of form and the transient nature of experience. This sensitivity toward material and transformation extends naturally into her photographic practice. In her exhibition The Light of Silence, photography becomes an intimate and poetic space where personal memory, everyday life, and artistic creation intersect. Light functions not simply as a visual element, but as an emotional language through which silence, presence, and the passage of time are revealed. Terracotta sculptures, family members, human figures, and ordinary objects become protagonists of quiet visual narratives that oscillate between documentation and visual poetry. Much like her ceramic process, Blerta approaches photography as a slow and attentive act of observation. Her images are built through a heightened sensitivity to light, atmosphere, and subtle human gestures. Through minimal compositions and a meditative aesthetic, she transforms everyday moments into spaces of reflection, inviting viewers to rediscover the beauty that often remains hidden beneath the noise and acceleration of contemporary life. The artist’s background in theater further enriches both her visual and photographic practice. The awareness of gesture, character, and presence that defines the stage is translated into a nuanced understanding of image and space. Her works frequently evoke silent narratives, where what remains unseen or unspoken becomes as important as what is visible. Over more than two decades, she has exhibited extensively in Kosovo and internationally, participating in significant exhibitions across Europe and Asia. Her work reflects a sustained commitment to artistic experimentation while remaining deeply rooted in questions of personal and collective memory. Rather than offering fixed interpretations, her practice creates spaces for contemplation, where material, image, light, and emotion converge. Blerta Syla Surroi’s artistic universe is characterized by a rare ability to move seamlessly between disciplines while maintaining a coherent and deeply personal vision. Through ceramics, painting, photography, and performance, she constructs poetic narratives that invite us to pause, reflect, and reconnect with the fragile yet enduring beauty of human experience.
Veprimtaria artistike e Blerta Syla Surroit zhvillohet në kryqëzimin e disa disiplinave, ku piktura, qeramika, fotografia, vizatimi dhe performanca bashkohen në një gjuhë të vetme vizuale. E formuar në Arte Figurative dhe Aktrim, e më pas e specializuar në Pikturë, Surroi i përket një brezi artistësh kosovarë, krijimtaria e të cilëve është zhvilluar paralelisht me transformimet e thella sociale dhe kulturore të rajonit. Formimi i saj multidisiplinar i ka mundësuar të ndërtojë një zë artistik të veçantë, që lëviz natyrshëm ndërmjet materialitetit, narrativës, kujtesës dhe pranisë njerëzore. Gjatë gjithë karrierës së saj, Blerta ka eksploruar potencialin shprehës të mediave të ndryshme artistike, megjithatë një fill i përbashkët përshkon të gjithë veprën e saj: interesi i vazhdueshëm për dimensionet emocionale dhe psikologjike të përvojës njerëzore. Qoftë përmes cilësive prekëse të formave qeramike, gjuhës gestuale të pikturës apo vështrimit meditativ të fotografisë, veprat e saj trajtojnë tema si intimiteti, identiteti, brishtësia, kujtesa dhe qëndrueshmëria. Qeramika zë një vend të veçantë në krijimtarinë e saj. E ndikuar nga mësimet e mjeshtrit kroat të qeramikës Hannibal Salvaro, ajo i qaset baltës jo thjesht si material, por si një medium i gjallë, i aftë të ruajë gjurmët e prekjes, kohës dhe transformimit. Veprat e saj qeramike balancojnë brishtësinë dhe forcën, intimitetin dhe monumentalitetin, duke krijuar një dialog të vazhdueshëm ndërmjet qëndrueshmërisë së formës dhe natyrës kalimtare të përvojës njerëzore. Kjo ndjeshmëri ndaj materialit dhe procesit të transformimit shtrihet natyrshëm edhe në praktikën e saj fotografike. Në ekspozitën “Drita e Heshtjes”, fotografia shndërrohet në një hapësirë intime dhe poetike ku ndërthuren kujtesa personale, jeta e përditshme dhe krijimi artistik. Drita nuk funksionon thjesht si element vizual, por si një gjuhë emocionale përmes së cilës zbulohen heshtja, prania dhe kalimi i kohës. Skulpturat në terrakotë, anëtarët e familjes, figurat njerëzore dhe objektet e zakonshme bëhen protagonistë të narrativave të qeta vizuale që lëvizin mes dokumentimit dhe poezisë pamore. Ashtu si në procesin e saj qeramik, Blerta i qaset fotografisë si një akt i ngadaltë dhe i vëmendshëm vëzhgimi. Imazhet e saj ndërtohen mbi një ndjeshmëri të lartë ndaj dritës, atmosferës dhe gjesteve të holla njerëzore. Përmes kompozimeve minimale dhe një estetike meditative, ajo transformon momentet e zakonshme në hapësira reflektimi, duke e ftuar shikuesin të rizbulojë bukurinë që shpesh mbetet e fshehur nën zhurmën dhe ritmin e përshpejtuar të jetës bashkëkohore. Formimi i artistes në teatër pasuron më tej si praktikën e saj vizuale, ashtu edhe atë fotografike. Vetëdija për gjestin, karakterin dhe praninë, që e përkufizon skenën teatrale, përkthehet në një kuptim të nuancuar të imazhit dhe hapësirës. Veprat e saj evokojnë shpesh narrativa të heshtura, ku ajo që mbetet e pathënë apo e padukshme fiton po aq rëndësi sa ajo që shfaqet para syrit. Për më shumë se dy dekada, ajo ka ekspozuar gjerësisht në Kosovë dhe në arenën ndërkombëtare, duke marrë pjesë në ekspozita të rëndësishme në Evropë dhe Azi. Krijimtaria e saj dëshmon një përkushtim të vazhdueshëm ndaj eksperimentimit artistik, duke mbetur njëkohësisht e rrënjosur thellë në çështjet e kujtesës personale dhe kolektive. Në vend të interpretimeve të mbyllura, ajo krijon hapësira soditjeje, ku materiali, imazhi, drita dhe emocioni bashkohen në një përvojë të vetme estetike. Universi artistik i Blerta Syla Surroit karakterizohet nga aftësia e rrallë për të lëvizur lirshëm ndërmjet disiplinave, duke ruajtur një vizion koherent dhe thellësisht personal. Përmes qeramikës, pikturës, fotografisë dhe performancës, ajo ndërton narrativa poetike që na ftojnë të ndalemi, të reflektojmë dhe të rikthehemi te bukuria e brishtë, por e qëndrueshme, e përvojës njerëzore.
Exhibition: "SHQIPTARË TË PANJOHUR" by Ben Blushi
/ 20.10.2026 / 18:00 /
Photo: © Ben Blushi
EXHIBITION: “UNKNOWN ALBANIANS” by Ben Blushi
Unknown Albanians is a visual journey through the faces, gestures, and fleeting moments of ordinary people who make up the human landscape of contemporary Albania. Through photographs captured during travels across cities, villages, old neighborhoods, abandoned beaches, and spaces in transition, Ben Blushi constructs a poetic archive of individuals who rarely become the focus of public attention, yet carry within them the stories, emotions, and memories of an entire society. Born from an intense engagement with photography, this series does not seek to document famous figures or extraordinary events. Instead, it reveals the extraordinary dimensions hidden within everyday life. Each portrait represents a brief encounter between photographer and subject—a moment suspended between the continuous flow of life and the desire to preserve it from oblivion. In this project, photography becomes a form of recognition. The strangers who pass before the camera are not merely anonymous figures; they become part of a broader narrative about Albanian identity. Their faces bear traces of joy, fatigue, pride, expectation, and solitude, creating an emotional mosaic that speaks to the human experience beyond social, economic, or geographical distinctions. The exhibition establishes a dialogue between individuals and the spaces they inhabit. People and places emerge as inseparable elements of the same story, revealing how urban transformation, migration, memory, and time shape everyday lives. These photographs do not seek to explain or impose definitive narratives; rather, they invite viewers to pause, observe, and reflect on what often remains unnoticed. The title, Unknown Albanians, does not refer to a lack of identity, but rather to the presence of countless individual stories that rarely find a place within the public narrative of the nation. Through this project, Ben Blushi invites audiences to look beyond familiar faces and dominant narratives, discovering a more intimate, complex, and authentic Albania. Ultimately, this exhibition is an act of gratitude toward ordinary people. They are the silent protagonists of everyday life and the photographer’s unseen teachers. Through their presence, photography becomes a medium of encounter, memory, and understanding, reminding us that the story of a country is written as much by unknown individuals as by those who occupy the center of public attention. This text positions Ben Blushi not only as a photographer of portraits, but as a keen observer of contemporary Albanian identity, everyday life, and the subtle narratives that shape collective memory.
“Shqiptarë të Panjohur” është një udhëtim vizual nëpër fytyrat, gjestet dhe çastet e njerëzve të zakonshëm që përbëjnë peizazhin njerëzor të Shqipërisë bashkëkohore. Përmes fotografive të realizuara gjatë udhëtimeve në qytete, fshatra, lagje të vjetra, plazhe të braktisura dhe hapësira në transformim, Ben Blushi ndërton një arkiv poetik të atyre që rrallëherë bëhen subjekt i vëmendjes publike, por që mbajnë brenda tyre historitë, emocionet dhe kujtesën e një shoqërie të tërë. E lindur nga një marrëdhënie intensive me fotografinë, kjo seri nuk synon të dokumentojë figura të njohura apo ngjarje të jashtëzakonshme. Përkundrazi, ajo kërkon të zbulojë dimensionin e jashtëzakonshëm që fshihet në jetën e përditshme. Çdo portret është një takim i shkurtër mes fotografit dhe subjektit; një çast i kapur mes lëvizjes së pandërprerë të jetës dhe përpjekjes për ta ruajtur atë nga harresa. Në këtë projekt, fotografia shfaqet si një formë njohjeje. Të panjohurit që kalojnë përpara objektivit nuk janë thjesht personazhe kalimtare, por bëhen pjesë e një narrative më të gjerë mbi identitetin shqiptar. Fytyrat e tyre bartin gjurmë gëzimi, lodhjeje, krenarie, pritjeje dhe vetmie, duke krijuar një mozaik emocionesh që flet për përvojën njerëzore përtej dallimeve sociale, ekonomike apo gjeografike. Ekspozita ndërton një dialog mes individit dhe hapësirës që ai banon. Njerëzit dhe vendet paraqiten si elemente të pandashme të së njëjtës histori, duke zbuluar mënyrën sesi transformimet urbane, migrimi, kujtesa dhe koha ndikojnë në jetët e përditshme. Fotografitë nuk kërkojnë të japin shpjegime apo të prodhojnë narrativa definitive; ato propozojnë një ndalesë, një moment vëzhgimi dhe reflektimi mbi atë që zakonisht mbetet jashtë vëmendjes sonë. Titulli “Shqiptarë të Panjohur” nuk i referohet mungesës së identitetit, por përkundrazi pranisë së mijëra historive individuale që rrallë gjejnë vend në rrëfimin publik të vendit. Përmes këtij projekti, Ben Blushi fton publikun të shohë përtej figurave të njohura dhe narrativave dominuese, për të zbuluar një Shqipëri më intime, më të ndërlikuar dhe më autentike. Në fund, kjo ekspozitë është një akt mirënjohjeje ndaj njerëzve të zakonshëm. Ata janë protagonistët e heshtur të jetës së përditshme dhe mësuesit e padukshëm të fotografit. Përmes pranisë së tyre, fotografia shndërrohet në një mjet takimi, kujtese dhe njohjeje, duke na kujtuar se historia e një vendi shkruhet po aq nga njerëzit e panjohur sa edhe nga ata që mbeten në qendër të vëmendjes.
BEN BLUSHI
Ben Blushi (b. 1969, Tirana, Albania) is a writer, journalist, public intellectual, and photographer. Widely recognized as one of the most influential contemporary Albanian authors, he has published several acclaimed novels and essays that explore history, identity, memory, and the complexities of Albanian society. His literary work has been translated into multiple languages and has established him as a distinctive voice in contemporary Balkan literature. In recent years, Blushi has developed a dedicated photographic practice, bringing to the medium the same curiosity, observational depth, and human sensitivity that characterize his writing. His photography focuses primarily on people and everyday life, capturing fleeting moments that reveal the emotional and social realities of contemporary Albania. Through portraits, street photography, and visual narratives created during his travels across cities, villages, and transitional landscapes, he constructs a nuanced portrait of a society in constant transformation. Blushi’s photographic work is driven by an interest in the unnoticed and the ordinary, seeking to uncover the stories embedded in faces, gestures, and everyday encounters. His images invite viewers to look beyond appearances and engage with the human experience in all its complexity, making photography an extension of his lifelong exploration of identity, memory, and belonging. His growing commitment to photography has evolved alongside his literary work. Following the publication of his book Ukraine in 10 Hours and photography exhibition, Blushi announced a new project that combines writing and photography in a single format. Conceived as a book of photographic portraits accompanied by literary narratives, the project further reflects his interest in exploring human stories through both image and text. This intersection of visual and literary storytelling has become an increasingly important dimension of his creative practice. Unknown Albanians marks one of the most significant public presentations of his photographic work, bringing together a body of images that celebrates the dignity, diversity, and quiet presence of ordinary people across Albania.
Ben Blushi (l. 1969, Tiranë, Shqipëri) është shkrimtar, gazetar, intelektual publik dhe fotograf. I njohur gjerësisht si një nga autorët më me ndikim të letërsisë bashkëkohore shqiptare, ai ka botuar romane dhe ese të vlerësuara nga kritika, të cilat trajtojnë historinë, identitetin, kujtesën dhe kompleksitetet e shoqërisë shqiptare. Veprat e tij janë përkthyer në disa gjuhë, duke e vendosur atë si një zë të veçantë në letërsinë bashkëkohore të Ballkanit. Vitet e fundit, Blushi ka zhvilluar një praktikë të përkushtuar fotografike, duke sjellë në këtë medium të njëjtën kureshtje, thellësi vëzhgimi dhe ndjeshmëri njerëzore që karakterizojnë shkrimin e tij. Fotografia e tij fokusohet kryesisht te njerëzit dhe jeta e përditshme, duke kapur çaste kalimtare që zbulojnë realitetet emocionale dhe sociale të Shqipërisë bashkëkohore. Përmes portreteve, fotografisë së rrugës dhe narrativave vizuale të krijuara gjatë udhëtimeve në qytete, fshatra dhe hapësira në transformim, ai ndërton një portret të nuancuar të një shoqërie në ndryshim të vazhdueshëm. Puna fotografike e Blushit udhëhiqet nga interesi për të zakonshmen dhe të pavërejtshmen, duke kërkuar të zbulojë historitë e fshehura në fytyra, gjeste dhe takime të përditshme. Imazhet e tij ftojnë shikuesin të shohë përtej dukjes së parë dhe të angazhohet me përvojën njerëzore në të gjithë kompleksitetin e saj, duke e bërë fotografinë një vazhdim natyral të kërkimit të tij të hershëm mbi identitetin, kujtesën dhe përkatësinë. Angazhimi i tij në rritje ndaj fotografisë ka evoluar paralelisht me krijimtarinë letrare. Pas botimit të librit Ukraina në 10 Orë dhe prezantimit të ekspozitave të tij fotografike, Blushi ka njoftuar një projekt të ri që ndërthur shkrimin dhe fotografinë në një format të vetëm. I konceptuar si një libër me portrete fotografike të shoqëruara nga rrëfime letrare, ky projekt pasqyron më tej interesin e tij për të eksploruar historitë njerëzore përmes imazhit dhe tekstit. Kjo ndërthurje mes rrëfimit vizual dhe atij letrar është bërë një dimension gjithnjë e më i rëndësishëm i praktikës së tij krijuese. Shqiptarë të Panjohur përfaqëson një nga prezantimet më të rëndësishme publike të veprimtarisë së tij fotografike, duke sjellë një seri imazhesh që festojnë dinjitetin, diversitetin dhe praninë e qetë të njerëzve të zakonshëm në Shqipëri. Përmes kësaj praktike artistike, Ben Blushi e trajton fotografinë jo si një aktivitet dytësor, por si një vazhdim të natyrshëm të universin të tij letrar dhe të interesit të vazhdueshëm për historitë, identitetet dhe fatet njerëzore.
Exhibition: "THE SHAPES OF THE UNSEEN" (Cymatic Watergrams) by Liona Vorfi / Curated by Yllka Fetahaj / 09.10.2026 / 18:00 / Grand 5th Floor/
Photo: © Liona Vorfi
EXHIBITION: “THE SHAPES OF THE UNSEEN” (Cymatic Watergrams) by Liona Vorfi / Curated by Yllka Fetahaj
This project was created using alternative darkroom techniques. At its core is the watergram process, employed in a more controlled manner in which the movement of water is not random but determined by different sound frequencies. The resulting images emerged through an ongoing empirical process of experimentation, testing, and refinement. The latent images produced through this method are inherently unpredictable. However, by carefully controlling the variables that influence image formation, including the type of photographic paper, water depth, sound intensity, frequency range, light, filters, and chemical processes, it became possible to create distinct and coherent visual forms. The project is driven by two primary objectives. The first concerns the creative process itself: experimentation, precision, and the refinement of technique as an essential component of artistic practice. What initially appears organic, spontaneous, and free is, in fact, supported by a carefully constructed framework that allows such freedom to emerge. The second objective is the revelation of phenomena that continuously occur around us yet often remain invisible. Their invisibility does not imply an absence of influence. On the contrary, these unseen forces shape both our environment and ourselves. The technical process behind this work seeks to make visible what normally escapes perception. Just as trees in a forest extend their branches toward one another, waves dissolve upon the shoreline, or the stem of a flower stretches toward sunlight, these processes are the result of conditions, interactions, and forces operating beyond our immediate awareness. Nothing occurs in isolation or by chance; every form, movement, and transformation carries within it its own causes, conditions, and consequences. Through Cymatic Watergrams, sound becomes form, vibration becomes image, and the invisible reveals its presence through visible traces.
Format e të Padukshmes (Cymatic Watergrams)
Për realizimin e këtij projekti janë përdorur teknika alternative të dhomës së errët. Në qendër të procesit qëndron teknika e watergrams, e aplikuar në një mënyrë më të kontrolluar, ku lëvizjet e ujit nuk janë të rastësishme, por përcaktohen nga frekuenca të ndryshme të zërit. Rezultatet janë arritur përmes një procesi empirik të vazhdueshëm, të bazuar në eksperimentim, provë dhe përmirësim. Imazhet latente të krijuara në këtë mënyrë janë thelbësisht të paparashikueshme. Megjithatë, përmes kontrollit të kujdesshëm të faktorëve që ndikojnë në zhvillimin e imazhit, llojit të letrës, lartësisë së ujit, intensitetit të zhurmës, frekuencave të përdorura, dritës, filtrave dhe kimikateve, është bërë e mundur krijimi i formave të qarta. Ky projekt mbështetet në dy synime kryesore. I pari lidhet me vetë procesin e krijimit: eksperimentimin, përsosjen dhe rafinimin e teknikës si pjesë të pandashme të praktikës artistike. Ajo që në pamje të parë duket organike, spontane dhe e lirë, mbështetet në një strukturë të menduar me kujdes, e cila krijon kushtet që ajo liri të mund të shfaqet. Synimi i dytë ka të bëjë me zbulimin e fenomeneve që ndodhin vazhdimisht rreth nesh, por që shpesh mbeten të padukshme. Padukshmëria e tyre nuk do të thotë mungesë ndikimi. Përkundrazi, këto forca formësojnë mjedisin tonë dhe vetë ne. Procesi teknik i këtij projekti synon pikërisht të bëjë të dukshme atë që zakonisht nuk e shohim. Ashtu si pemët në pyll që zgjasin degët drejt njëra-tjetrës, si dallga që shpërbëhet në breg, apo si kërcelli i një luleje që zgjatet drejt dritës së diellit, edhe këto procese janë rezultat i kushteve, ndërveprimeve dhe forcave që veprojnë përtej perceptimit tonë të menjëhershëm. Asgjë nuk ndodh vetvetiu; çdo formë, lëvizje dhe transformim mbart brenda vetes shkakun, kushtin dhe pasojën e vet. Përmes Cymatic Watergrams, tingulli merr formë, vibrimi bëhet imazh, ndërsa e padukshmja shfaq praninë e saj në gjurmët e së dukshmes.
LIONA VORFI
Liona Vorfi (b. 2003) is an Albanian photographer, designer, and experimental image-maker based in Kosova. Her practice focuses on the intersection of analog photography, technical experimentation, and process-based artistic research. Working primarily with alternative darkroom techniques, she investigates the relationship between sound, materiality, and image formation. Vorfi is currently completing a BA in Innovation Design at the University of Prishtina, Faculty of Arts. Alongside her artistic practice, she has worked in technical design, digital fabrication, and operational management, experiences that inform her analytical and methodical approach to image-making. Her recent work has centered on the development of Cymatic Watergrams, an original experimental photographic process that translates sound frequencies into visual forms through the movement of water and light-sensitive materials. Her work has been exhibited at FRAGMENTA Biennale, the Marubi Museum in Shkodër, the University of the Arts in Tirana, and several student exhibitions in Prishtina.
Liona Vorfi (l. 2003) është fotografe, dizajnere dhe artiste eksperimentale shqiptare me bazë në Kosovë. Praktika e saj artistike përqendrohet në ndërthurjen e fotografisë analoge, eksperimentimit teknik dhe kërkimit artistik të bazuar në proces. Duke punuar kryesisht me teknika alternative të dhomës së errët, ajo eksploron marrëdhënien ndërmjet tingullit, materialitetit dhe formimit të imazhit. Aktualisht është duke përfunduar studimet BA në Dizajn Inovacioni në Fakultetin e Arteve të Universitetit të Prishtinës. Paralelisht me praktikën artistike, ka punuar në fushën e dizajnit teknik, fabrikimit digjital dhe menaxhimit operacional, përvoja që reflektohen në qasjen e saj analitike dhe metodike ndaj krijimit të imazhit. Punët e saj më të fundit fokusohen në zhvillimin e Cymatic Watergrams, një proces origjinal i fotografisë eksperimentale që përkthen frekuencat e tingullit në forma vizuale përmes lëvizjes së ujit dhe materialeve fotosensitive. Veprat e saj janë ekspozuar në FRAGMENTA Biennale, Muzeun Marubi në Shkodër, Universitetin e Arteve në Tiranë dhe në ekspozita të ndryshme studentore në Prishtinë.